Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012
Πιό χάλια δεν γίνεται...
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
Βρε τι μαθαίνει κανείς στα Wikileaks…
“Αντίθετα, ο Γ. Βουλγαράκης θεωρείται λιγότερο αξιόπιστος σύμμαχος. Η στάση της πρεσβείας φαίνεται να αλλάζει απέναντί του μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, καθώς «δεν κινήθηκε αποφασιστικά ενάντια στη νέα γενιά τρομοκρατών και αναρχικών», ενώ “επέτρεψε να διαδοθούν φήμες ότι η Αμερική βρίσκεται πίσω από την υπόθεση των υποκλοπων στην Ελλάδα”.
Αυτά αναφέρει η Αμερικανικη πρεσβεία στα εμπιστευτικά έγγραφα που έφερε στην επιφάνεια η Καθημερινή.
Διαβάστε λοιπόν τι γράφαμε εμείς, πολλούς μήνες πριν: Άκρα του τάφου σιωπή για την ταμπακέρα των υποκλοπών και εξόντωση των πολιτικών που δεν ήταν “συμμαθητές”, δεν είχαν “κοινωνικές σχέσεις” με τις γελοίες υπάρξεις όπως ο Χριστοφοράκος. Άλλωστε, αυτοί που βγήκαν “μπροστά” στην αποκάλυψη του σκανδάλου εξοντώθηκαν πολιτικά (Ρουσόπουλος) και παρ’ ολίγον φυσικά (Βουλγαράκης, όλως τυχαίως από τον …ΕΑ με τους τρομοκράτες με τους offshore λογαριασμους)
olympia.gr
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
Οι εξελίξεις στην υπόθεση του Βατοπεδίου, η εκκρεμότητα της διερεύνησης της υπόθεσης των ομολόγων, το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο της Ζήμενς και η θύελλα των αντιδράσεων που ξέσπασε αμέσως μετά την ανακοίνωση του, θέτουν από μόνα τους το ερώτημα :
Μπορεί τελικά η πολιτική ζωή της χώρας να αυτοκαθαρθεί;
Είναι προφανές πως όχι.
Ο λόγος είναι απελπιστικά απλός. Η κάθαρση στην Ελλάδα, δεν είναι μια πολιτικά ουδέτερη διαδικασία που τείνει στην εξεύρεση της αλήθειας. Είναι οπλοστάσιο στην τακτική των κομμάτων για την κατάκτηση της εξουσίας και τελικά μέρος του κομματικού ανταγωνισμού.
Επιχειρείται από πρόσωπα που ανήκουν και είναι ενταγμένα ενεργά στο κομματικό σύστημα.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν είναι σε θέση –είτε λόγο έλλειψης γνώσεων είτε λόγο προσωπικής στάσης απέναντι στα πρόσωπα που κάθε φορά ερευνώνται, να σχηματίσουν ανεξάρτητη δικανική κρίση.
Και κυρίως, κάθε τους απόφαση, αποτιμάται σε πολιτικό κόστος η όφελος για τους πολιτικούς φορείς που εκπροσωπούν.
Είναι εξάλλου ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν πέσει απ την εξουσία μέσα σε ένα κλίμα έντονης σκανδαλολογίας και λαϊκισμού γύρω απ τις διάφορες υποθέσεις.
Παρ όλα αυτά, μετά την παρέλευση χρόνου και με ελάχιστες εξαιρέσεις, είτε αποδεικνύεται ότι οι υποθέσεις αυτές η δεν ήταν στην πραγματικότητα σκάνδαλα , είτε ήταν, αλλά δεν ερευνήθηκαν ποτέ σε βάθος ούτως ώστε να δοθεί απάντηση στο δίκαιο αίτημα των πολιτών για τιμωρία των πραγματικών ενόχων.
Μ άλλες λέξεις, στην χώρα παρουσιάζεται το εξής καταπληκτικό φαινόμενο :
Είτε υπάρχουν σκάνδαλα, που όμως δε έγινε ποτέ γνωστό ποιοι πραγματικά τα διέπραξαν -όπως αυτό του Χρηματιστήριου λόγου χάρη, είτε έχουν οριστεί με πολιτικά κριτήρια οι ένοχοι , χωρίς να έχει αποδειχτεί ότι έχουν πραγματική εμπλοκή στα σκάνδαλα – όπως για παράδειγμα η Ζήμενς.
Ποιος ευθύνεται λοιπόν πραγματικά για την κατάσταση αυτή;
Ο νόμος « περί ευθύνης Υπουργών » που παραγράφει υποθέσεις, η το πολιτικό προσωπικό που δεν έχει τα ανακλαστικά και χρόνια τώρα αδυνατεί –ηθελημένα η αθέλητα, να τον εφαρμόσει ;
Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για την Ζήμενς απαντά στο ερώτημα από μόνο του: Αίμα στην αρένα για να ηρεμήσουν τα πλήθη και αφού η αλήθεια δεν μπορεί τελικά να βρεθεί, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια. (Δημοσιεύθηκε στον Ελ.Τύπο 30 Ιανουαρίου 2011)
Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011
Real.gr - Πολιτική - "Δεν γνωρίζω γιατί εγκαλούμαι"
«Αν θεωρηθεί ότι φέρω ευθύνη εγώ τότε η πλειοψηφία της εξεταστικής επιτροπής φέρει σοβαρότατες ευθύνες μπορεί και ποινικές για συγκάλυψη της υπόθεσης αφού ενώ υπάρχουν σχεδόν αποδείξεις για τα ταμεία των κομμάτων δεν έγινε καμία ενέργεια», επισήμανε ο πρώην υπουργός.
Για την εμπλοκή του ονόματός του, ο κ. Βουλγαράκης αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε ανάμιξη: «Ουδέποτε υπέγραψα οτιδήποτε σχετίζεται με τη Siemens, η μόνη εμπλοκή μου είναι ότι πέρασα από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης».
Ο Γιώργος Βουλγαράκης ήταν κατηγορηματικός στο ζήτημα αν μπορεί να γίνει αυτοκάθαρση στην πολιτική ζωή: «Όχι δεν μπορεί γιατί η κάθαρση δεν είναι πολιτικά ουδέτερη διαδικασία. Είναι οπλοστάσιο των κομμάτων. Όσοι καλούνται να κάνουν κάθαρση είναι άτομα ενεργά στο πολιτικό σύστημα και οι πράξεις τους δημιουργούν πολιτικό κόστος ή όφελος».
Στην αναφορά του προέδρου του ΛΑΟΣ, λίγο νωρίτερα, ότι τα δύο κόμματα «σκαλίζουν τα πολιτικά τους νεκροταφεία και ανασύρουν καμένα χαρτιά, πολιτικά νεκρούς», ο πρώην υπουργός δήλωσε: «Έχω μάθει ότι δεν υπάρχει ποτέ νεκρός στην πολιτική. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η ουσία του πράγματος και όχι ο χαρακτηρισμός των προσώπων».
πηγή
Όλη την συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε εδώ
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Αναφερόμενος ο π. Υπουργός στο πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής της Ζήμενς, δήλωσε τα εξής :
« Όπως και στην Υπόθεση του Βατοπεδίου – στην οποία τελικά με απάλλαξε η ολομέλεια την Βουλής , έτσι και στη Ζήμενς ( C4I ) δεν είχα καμία αρμοδιότητα .
Ως εκ τούτου:
δεν υπέγραψα ποτέ καμία σύμβαση,
δεν ανανέωσα καμία σύμβαση ,
δεν έκανα καμία παραλαβή κανενός έργου η συστήματος.
Με λίγα λόγια , είναι σαφές και εξ αρχής γνωστό σε όλους , ότι είναι εξ αντικείμενου αδύνατον να έχω κανενός είδους ευθύνη για το παραμικρό.
Παρ όλα αυτά, ζητείται η περεταίρω διερεύνηση πιθανών ευθυνών μου !
Οι πολίτες αγανακτούν με το « Πολιτικό Τσίρκο » του κομματικού φανατισμού και των κατ όνομα μόνον εξεταστικών επιτροπών ,που πλήττουν την ήδη καταρρακωμένη αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου , αποπροσανατολίζουν απ τα μεγάλα προβλήματα και συγκαλύπτουν τους πραγματικούς ενόχους των σκανδάλων.
Προσωπικά - εάν και εφόσον χρειαστεί , θα υπερασπισθώ τον εαυτό μου με κάθε νόμιμο τρόπο, έναντι όλων αυτών που σπιλώνουν δόλια και εξακολουθητικά την τιμή και την υπόληψη μου»
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011
Οι εκλογές δεν είναι η λύση, ειναι το πρόβλημα...
Γιώργος Α. Βουλγαράκης
Το ενδεχόμενο της προσφυγής σε πρόωρες εκλογές επαναφέρει στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, το ζήτημα της σταθερότητας των πολιτικών κανόνων στη χώρα αλλά και του μέτρου της ευθύνης του πολιτικού κόσμου στη σημερινή συγκυρία.
Το αξίωμα ότι « στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, υπάρχουν εκλογές» , αποτέλεσε για πολλά χρόνια τον ακρογωνιαίο λίθο της τακτικής των κόμματων .
Για την εκάστοτε αντιπολίτευση , αυτό σημαίνει τη διατύπωση του αιτήματος των προώρων εκλογών και μάλιστα πολλές φορές πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι των προηγούμενων αποτελεσμάτων.
Ενώ η εκάστοτε κυβέρνηση , ανάλογα με τη συγκυρία, είτε θέτει το δίλημμα προκειμένου να εκβιάσει καταστάσεις, είτε προκηρύσσει εκλογές , αν κρίνει ότι θα κερδίσει.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι από τη μεταπολίτευση και μετά έχουν διεξαχθεί 13 εκλογικές αναμετρήσεις ,γεγονός που σημαίνει ότι θα έπρεπε να βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 2026 και όχι στο 2011 - αν υπολογίσουμε ότι εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Στο ίδιο δε χρονικό διάστημα , ο εκλογικός νόμος άλλαξε έξι φορές !
Αντέχει όμως σήμερα χώρα – με τα δυσμενή οικονομικά δεδομένα να μπει σε μια ακόμα περιπέτεια;
Μπορεί να έχει βάση αυτή η συζήτηση, όταν το κόστος κάθε εκλογικής αναμέτρησης ,που βαρύνει τον Έλληνα φορολογούμενο , κυμαίνεται από 80 έως και 120 εκατομμύρια ευρώ ;
Η συζήτηση και μόνο για πρόωρες εκλογές, προκαλεί.
Τα πρόσφατα δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου, όπως αυτό του Economist και των Guardian, είναι απολύτως εύγλωττα, ταυτίζοντας τις πρόωρες εκλογές με την απόλυτη χρεωκοπία .
Στην Ελλάδα, είναι αλήθεια, πρέπει να αλλάξουν πολλά. Ανάμεσα σ αυτά, είναι προφανώς και οι κανόνες του πολιτικού ανταγωνισμού.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να εξαντλούν την τετραετία για να δείξουν τι μπορούν να προσφέρουν στο λαό και οι αντιπολιτεύσεις για να είναι σε θέση να προετοιμάσουν τις προτάσεις τους με σιγουριά.
Με άλλες λέξεις ,η δικονομία των εκλογών – δηλαδή ο χρόνος και ο τρόπος διεξαγωγής τους ,πρέπει να είναι δεδομένα που δε θα μεταβάλλονται από εκλογή σε εκλογή.
Και μια νέα αναθεώρηση του Συντάγματος, αυτές τiς αρχές, πρέπει οπωσδήποτε να τις προβλέψει.
Σε κάθε περίπτωση ,είναι σαφές ότι οι πρόωρες εκλογές, δεν είναι η λύση, αλλά ένα ακόμα πρόβλημα.
(Δημοσιεύθηκε στον Ελ. Τύπο της Κυριακής 16 Ιανουαρίου 2011)